Ένα άρθρο κάθε μέρα. Ευκαιρία για μελέτη. Η μανία του dolphin.

Με όλο και περισσότερους κολυμβητές σε όλο τον κόσμο να χρησιμοποιούν τους δελφινισμούς ως ένα μεγάλο όπλο κατά τη διάρκεια μιας κούρσας, θέλουμε να δούμε ποια είναι η βασική τεχνική που μας δίνει τους καλύτερους δελφινισμούς.

Πολλοί αθλητές και προπονητές πιστεύουν ότι τη κίνηση του ισχίου είναι η πιο σημαντική, αλλά η κίνηση και η θέση των ποδιών είναι εξίσου σημαντικές αν όχι περισσότερο.

Τεχνική δελφινισμού:

  • Ενώ πιστεύουμε ότι η κίνηση του ισχίου είναι σημαντική η προώθηση προέρχεται σίγουρα από την κίνηση των ποδιών.

  • Τα γόνατα πρέπει να είναι λυγισμένα και να ρυθμίζουν τις μοίρες του χτυπήματος έτσι ώστε να μας κινούν προς τα εμπρός και να ρυθμίζουν το χτύπημα. Αυτή η κίνηση γίνεται από τον τετρακέφαλο. Ακριβώς η ίδια μηχανική με το σουτ στο ποδόσφαιρο.

  • Θα πρέπει να είναι προωθητικό το χτύπημα. Αυτό σημαίνει ότι τα δάχτυλα των ποδιών πρέπει να είναι το τελευταίο κομμάτι του σώματος στο τέλος του χτυπήματος.

  • Κατά τη διάρκεια του δελφινισμού, ο κορμός θα πρέπει να είναι τεντωμένος και σφιχτός. Με αυτή την στάση στον κορμό κατεβαίνει το κέντρο βάρους προς τα κάτω και τα ισχία κάνουν την κίνηση τους σαν να αντιστέκονται στην κίνηση των ποδιών.

  • Η κίνηση του ισχίου και ο τεντωμένος και σφιχτός κορμός κάνει δύο πράγματα:

1. Παρέχει σταθερότητα στην κίνηση των ποδιών.

2. Διασφαλίζει ότι η ποδιά θα κινήσει τον κολυμβητή προς τα εμπρός και όχι προς τα επάνω ή προς τα κάτω.

  • Πολλοί κολυμβητές μετακινούν τους γοφούς πίσω πάρα πολύ επειδή αυτό είναι στο μυαλό τους το επίκεντρο της κίνησης. Η υπερβολική κίνηση του ισχίου εμποδίζει τα πόδια να έχουν αίσθηση και να χτυπήσουν όσο το δυνατόν περισσότερο το νερό.

  • Η κίνηση του πάνω μέρος του σώματος ποικίλλει ανάμεσα στους κολυμβητές. Μερικές φορές μπορεί να βοηθήσει έναν κολυμβητή να χρησιμοποιήσει σωστά το ισχίο του και τα πόδια. Ένας κολυμβητής μπορεί να λυγίσει σίγουρα το επάνω μέρος του σώματος πάρα πολύ για να βοηθήσει άνοδο των ισχίων μέχρι και λιγότερο για να είναι μικρότερη και γρηγορότερη η κίνηση των ποδιών.

Οι δελφινισμοί από κάτι απλό στη δεκαετία του ’90, αναπτύχθηκαν ως μία δεξιότητα που είναι απαραίτητη για την επιτυχία στους αγώνες σήμερα. Είναι ιδιαίτερα διαδεδομένοι στα αγωνίσματα των 100 και 200 ​​μέτρων, αλλά γίνονται και παράγοντας επιτυχίας στα 50 μέτρα ίσως δε και στα 800 και 1500. Δεν είναι επίσης μια σημαντική δεξιότητα για την βελτίωση μόνο των ελίτ αθλητών, καθώς όλο και περισσότεροι αθλητές στις μικρότερες κατηγορίες προσπαθούν καθημερινά να τους τελειοποιήσουν και να τους προσθέσουν στα πλεονεκτήματά τους μέσα σε μία κούρσα. Ένας καλός δελφινισμός μπορεί να μεταφραστεί σε επιτυχία σε οποιοδήποτε επίπεδο και σε κάθε στυλ. Παίζει δε τον ρόλο του ακόμη και στο πρόσθιο αν και επιτρέπεται μόνο ένας.

Συντάκτης: Δημήτρης Δεβές